Iwona Liegmann

Moja Galeria

Packi na muchy	Koń	Krasnale	Małpki
Raki	Packi na muchy	Morze	Packi na muchy

Zobacz

Moja strona www: http://www.liegmann.art.pl/

Curriculum vitae

>>

Iwona Liegmann jest absolwentką Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu, dyplom zrobiła w pracowni prof. Zygmunta Kotlarczyka w 1993 roku (specjalizacja: malarstwo). W latach 1995-96 odbyła studia podyplomowe w Gray's School of Art w Aberdeen, w Szkocji - stypendium the British Council.
Ważniejsze wystawy indywidualne miała w Toruniu (Galeria Sztuki Wozownia, 2004 i 2006), Pile (Galeria BWA, 1994 i 1997), Wrocławiu (Galeria u Horszowskich, 1998), Essen (Galeria Bredeney, 2003), Sandomierzu (Galeria Sztuki, 2005), Legnicy (Galeria Sztuki, 2005) i Warszawie (Galeria Krytyków Pokaz, 2006).

Oglądając prace Iwony Liegmann ulegamy wielu zdziwieniom czy nawet konsternacji. Dlaczego autorka z takim okrucieństwem portretuje swoich modeli, nie pomijając żadnych "kompromitujących" szczegółów, które czynią ich śmiesznymi czy brzydkimi? Dlaczego tak często wykorzystuje materiały i zestawienia barw, które powodują, że jej prace ocierają się o tzw. zły gust? Świnka Piggy z plastiku, wypchani kulturyści, podstarzała kelnerka, dziwaczne "Maskoty" zapakowane w folię...
Nie tylko tematy, ale i strona formalna prac Iwony, gdzie ostre, jaskrawe barwy sąsiadują z fragmentami kolorowego plastiku czy kawałkami lustra wywołują ową konsternację. Nie ma jednak w pracach Iwony chłodnego dystansu wobec bohaterów swoich obrazów, mimo, że nieco kpi z tych dziwnych figur, są one częścią jej świata, jej "rodziny". Taki jest świat Iwony Liegmann, nieco krzykliwy, czasem karykaturalnie wykrzywiony, ale również barwny, bogaty i fascynujący, bo gdy bliżej się mu przyjrzymy i poznamy, konsternacja ustępuje miejsca fascynacji. Zaczynamy rozumieć stosunek autorki do rzeczywistości, pełen ironii i zauroczenia współczesną cywilizacją i wytworami masowej produkcji, jej fascynację tandetnymi materiałami oraz pieczołowitość z jaką wykonuje swoje prace, jakby powoływała je do życia i traktowała je jak własne dzieci. Gdy uda nam się wejść w ten świat staje się on naszym światem, a my jedną z figur z obrazów Iwony.

Janusz Kotlewski, 04.2002